Ooraandoeningen bij konijnen: symptomen, behandeling

Oren bij konijnen spelen een grote rol in het leven. Naast het feit dat ze dieren laten horen en temperatuurindicatoren zijn, worden veel ziekten gediagnosticeerd door hun toestand. Ooraandoeningen bij konijnen zijn erg moeilijk te onderscheiden, omdat de symptomen meestal weinig verschillen. Maar als u de bijzonderheden van het beloop van deze of gene zweer kent, kunt u de ziekte tijdig opsporen en het aangetaste dier behandelen.

Ziekten en parasieten

Er zijn geen specifieke tekenen van ooraandoeningen bij konijnen. Maar we kunnen enkele symptomen uitkiezen die wijzen op de ontwikkeling van de ziekte:

• het konijn schudt zijn kop;
• zijn neus werd warm en droog;
• het dier heeft zijn eetlust verloren;
• het dier trekt constant aan zijn oren en kamt ze, wrijft ze tegen de wanden van de kooi;
• hangende oren (behoort niet tot rassen met puntige oren);
• een depressieve toestand kan worden waargenomen of, integendeel, verhoogde agressiviteit.

Deze tekenen duiden op de aanwezigheid van een pathologisch proces bij het konijn, dat onmiddellijke diagnose en behandeling vereist.

Meestal lijden dieren met oren aan niet-naleving van het temperatuurregime, tekenbesmetting, otitis of myxomatose.

“Oorschurft” (psoroptose)

Veroorzaakt door teken Psoroptes cuniculi.

Het dier schudt zijn kop, krabt met zijn poot aan de aangedane zijde, het oppervlak van het oor is rood, gekamd, soms is een korst van dode cellen zichtbaar, er stroomt exsudaat uit, er kan pus uitkomen.

Psoroptosis is een besmettelijke ziekte, dus het dier is geïsoleerd tijdens de behandelingsperiode.

Myxomatose

De veroorzaker is een DNA-virus van de Poxviridae-familie. Overgebracht door vlooien, luizen, muggen, teken.

De ziekte komt voor in 2 vormen: acuut (oedeem) en chronisch (nodulair).

Symptomen van een acuut beloop: hoge lichaamstemperatuur, zwelling van de ogen, afscheiding uit de neus en ogen, vallende oren, slijmvliezen worden blauw, het dier is mager, blind. Het is onmogelijk te genezen, het sterftecijfer is 100%.

Tekenen van een chronisch beloop: de vorming van talloze bultjes over het hele lichaam (zelfs op het oppervlak van de oren). Behandelbaar in de helft van de gevallen. Een zeer gevaarlijke ziekte voor konijnen.

Purulente otitis (oorontsteking met pusafscheiding)

Ziekten kunnen worden veroorzaakt door verwondingen, contact met vuil of infectie en ophoping van zwavel.

Het dier schudt vaak zijn hoofd, kantelt het naar de aangedane zijde, er is afscheiding uit het oor (met etterende vorm – pus), verminderde coördinatie (met schade aan het binnenste deel van de oorschelp).

Symptomen die wijzen op de ziekte

Er zijn een aantal tekenen die kunnen wijzen op de aanwezigheid van een ziekte die de oren van dieren aantast.

Bloed in de oren van een konijn

Een van de meest voorkomende oorzaken van oorbloedingen zijn verwondingen, schrammen en huidirritatie. Dieren kunnen aan hun oren krabben door zwavelproppen, tekenbeschadigingen, vuil. Soms is de jeuk zo sterk dat het dier constant aan de oorschelp kan krabben. Aangezien konijnenoren een complex vasculair netwerk hebben, kan de minste kras ernstige bloedingen veroorzaken.

Oor druppel

Fokkers zonder ervaring letten niet altijd op een konijn met hangende oren. En dit teken zou alarmerend moeten zijn, omdat het dier ze meestal laat vallen aan het begin van een ernstige ziekte. Het vallen van het oor wordt waargenomen bij:

• aantasting van wormen, mijten;
• otitis met complicaties;
• myxomatose;
• lichamelijk letsel van de oorholte;
• een vreemd voorwerp in de oorschelp krijgen.

Als het gevallen oor een pathologie signaleert, moet het dier aan de dierenarts worden getoond en moet de behandeling van de belangrijkste aandoening worden gestart. U kunt alleen zelf een spalk aanbrengen als er sprake is van een duidelijke breuk.

De uitzondering zijn konijnen met puntige oren of dieren met korte oren, waarvoor een dergelijk kenmerk een onderscheidend kenmerk van het ras is. Soms wordt dit fenomeen waargenomen bij jonge individuen die krols zijn of met verhoogde speelsheid. Als de omgevingstemperatuur daalt (of na het spelen), worden de oren weer recht.

Ophoping van oorsmeer

Het vrijkomen van zwavel is een normaal fysiologisch proces. Een van de aanbevelingen voor de verzorging van konijnen is oorreiniging. Het negeren van deze procedure kan ziekte veroorzaken. Zwavel blokkeert gewoon de gehoorgang en bacteriën, vuil en parasieten die infecties veroorzaken, zullen zich daar beginnen te verzamelen.

Knobbels op de oren

Knobbels of blaren op de oren duiden op een gevaarlijke ziekte – myxomatose. Soms wordt de grootte van de kegels vergeleken met de grootte van een kwarteleitje. Dieren worden kaal op plaatsen waar groei optreedt. Wanneer de diagnose is bevestigd, wordt quarantaine opgelegd, wordt het dier geïsoleerd en wordt een passende behandeling voorgeschreven.

Zweren in de oren

Oorletsels veroorzaken mechanische schade. Bij hoofdschudden wordt constant kammen aan dit symptoom toegevoegd, teken of ontsteking van het binnenoor zijn mogelijk.

Rode vlekken

Rode vlekken op de oren duiden op de aanwezigheid van ringwormen of kondigen de ontwikkeling van myxomatose aan (de belangrijkste symptomen beginnen pas na 10-20 dagen te verschijnen).

Puistjes

Oorzaken van oorpuistjes:

• myxomatose;
• allergie.

Oren doen pijn en hoofd schudt

Wanneer de oren van een konijn pijn doen, begint het hevig met zijn gezicht te schudden, schudt het in verschillende richtingen en probeert het met zijn voorpoten aan zijn oorlellen te krabben. De oorzaak kan het binnendringen van vuil of een vreemd voorwerp, oorschurft, oorontsteking of myxomatose zijn.

Plakjes op de oren

Oorschurft (korsten, plaques) is een teken van schurftmijt. Hoe donkerder de kleur van de plaques, hoe geavanceerder de ziekte. Het verschijnen van plaques over het hele lichaam is een ernstige complicatie die overleg met een dierenarts en medische behandeling vereist.

Pus in de oren

Een purulent proces in het oor van een konijn kan worden veroorzaakt door:

• infectie van krassen;
• gecompliceerde otitis;
• myxomatose;
• oor schurft

Ziekten veroorzaakt door temperatuur

Zacht van aard, konijnen zijn erg gevoelig voor schommelingen in de temperatuur van de externe omgeving. Dieren kunnen zelfs sterven als gevolg van plotselinge veranderingen of als ze warm of koud worden gehouden.

Waarom heeft een konijn hete oren (een symptoom van “hete oren”)

Het is vermeldenswaard dat konijnen niet zweten. Daarom wordt alle warmte-uitwisseling uitgevoerd met behulp van oren. Aan de temperatuur kun je zien of een dier het warm of koud heeft.

Oren kunnen warm worden bij warm weer. Als er geen veranderingen zijn in andere tekens (onveranderde eetlust, goede lichamelijke activiteit, normale reactie op prikkels, normale ontlasting), wordt een dergelijk symptoom als een variant van de norm beschouwd.

Als samen met het symptoom van “hete oren” de eetlust afneemt, het huisdier passief wordt, afscheiding uit de neus, mond en oren begint, dan is het dier hoogstwaarschijnlijk ziek. Afwezigheid van reactie op irritatie duidt op pijnschok, geen reactie op licht – instorting of coma.

Waarom heeft het konijn koude oren (oorbevriezing)

Tedere oren van konijnen zijn een soort temperatuurindicator. Maar als de oren koud worden, raak dan niet meteen in paniek. Dit symptoom is niet erg belangrijk als het dier zich in al het andere goed voelt. Oren worden koud door slechte bloedtoevoer. Hiervoor zijn verschillende redenen:

• schepen smal in de kou;
• verminderde druk;
• schrik, spanning

Dieren buiten zetten in de vriesperiode leidt vaak tot bevriezing van de oren. Wanneer de temperatuur onder de 15 oC zakt, wordt dieren daarom aangeraden om het konijnenhok te isoleren.

Oorbevriezing heeft specifieke symptomen:

• het oor voelt erg koud aan, gezwollen;
• het dier voelt hevige pijn bij het aanraken van de oren (eerste stadium van bevriezing), merkbare kale plekken op het bevroren gebied;
• blaren en zweren verschijnen op de huid van de oren (2e stadium van bevriezing);
• zichtbare necrotische laesies van de oorschelpen (3e stadium van bevriezing).

Behandelingsmethoden en preventie van ziekten

Algoritme van acties bij het detecteren van de eerste symptomen van oorbeschadiging bij konijnen

Het dier is geïsoleerd in de quarantainezone.

1. Voordat de dierenarts arriveert, wordt het aangetaste oor schoongemaakt en behandeld met een antisepticum.
2. Het schoonmaken van konijnenoren is heel eenvoudig. Het enige wat je hiervoor nodig hebt is een wattenstaafje gedrenkt in waterstofperoxide. Het wordt gebruikt om de binnenkant van de oorschelp af te vegen totdat deze volledig is schoongemaakt. Indien nodig wordt de procedure herhaald. Zodat het peroxide de tere huid van de abalone niet uitdroogt, wordt het na het reinigen gesmeerd met olie.
3. Antiseptische behandeling omvat de behandeling van gereinigde gebieden met een 3% -oplossing van waterstofperoxide, furatsiline, chloorhexidine.
4. Onderzoek van het dier door een dierenarts, stellen van een diagnose en voorschrijven van therapie.
5. Behandeling van het konijn volgens de instructies van een specialist.

Behandeling met geneesmiddelen

• Bloed in het oor van het konijn. Verbranden met 70% ethylalcohol.
• Wonden, schrammen, zweren in de oorschelp. Desinfectie met een antisepticum, aanbrengen van antibacteriële zalven (bijvoorbeeld Levomekol) tot volledige genezing.
• Rode vlekken bij aantasting door ringwormen. Toepassing van Fungin-zalf.
• Huiduitslag (puistjes) als gevolg van allergieën. Antihistaminica, met uitzondering van allergenen uit voedsel.
• Vreemd voorwerp in het oor. Als het ondiep is, kunt u het er zelf met een pincet uittrekken (met diepe penetratie – chirurgische extractie).
• Oververhitting. Verplaats het dier naar de schaduw of een koele plaats en breng natte kompressen aan op de poten en het hoofd.
• Bevriezing van de oren. Het dier wordt opgewarmd: 1e fase – smering met vaseline; 2e fase – toepassing van jodium- of kamferzalf; Fase 3 – chirurgische verwijdering van dood weefsel, antibiotica na de operatie. In alle stadia – aluspray.
• Schurft in de oren. Spuitbussen (acrodex, psoroptol, dicrezil, tsiodrin, acaromectine), injecties met baymek (ivomek), binnen – druppels dekt.
• Otitis. Antibacteriële en hormonale therapie (cefalosporines, penicilline, bicilline, chlooramfenicol, ciprofloxacine), begraaf ontstekingsremmende druppels.
• Een gezwollen vorm van myxomatose. Slachten en verbranden van het dier, ontsmetten van het konijnenhok.
• Nodulaire vorm van myxomatose. Een 14-daagse quarantaine invoeren, bultjes behandelen met jodiumoplossing, antivirale middelen (Gamavit, Fosprenil), B-vitamines, antibiotica (Baytril, Ofloxacine), zoutoplossing in de neus druppelen.

Preventie van ooraandoeningen

Ziektepreventie is het belangrijkste onderdeel van een goede konijnenverzorging. Als de ziekteverwekker op tijd wordt voorkomen, kunnen veel ziekten worden vermeden, waaronder ooraandoeningen.

Voor preventie wordt aanbevolen om een ​​aantal maatregelen te nemen:

• Inspecteer constant vee, let op oorinspectie;
• Reinig de oren van zwavelafscheidingen, vuil;
• Ontsmet het konijnenhok en de uitrusting eens per maand;
• Isoleer de kooien voor de winter of verplaats ze naar warme kamers;
• Zorg voor ventilatie in de detentieplaats;
• Quarantaine in acht nemen bij aangekochte dieren;
• Voer konijnen, rekening houdend met hun voedingsbehoeften;
• Twee keer per dag de konijnenhokken schoonmaken;
• Isoleer dieren in quarantaine als er een minimaal vermoeden van ziekte is;
• Voer eens in de zes maanden ontsmetting, ontworming en ontworming uit op de boerderij;
• Servicepersoneel moet speciale kleding dragen kleding voor het werken op de boerderij.

Ervaren konijnenfokkers verzekeren dat het beter is om alles nog een keer te ontsmetten alvorens het te behandelen. Daarnaast is bekend dat niet alle ziekten van konijnen te behandelen zijn. Als er een zweer in het oor van het dier is verschenen, is het beter om onmiddellijk hulp te zoeken bij een dierenarts.

Oren zijn een speciaal orgaan van konijnen, dat hen onderscheidt van alle vertegenwoordigers van de fauna. Zij zijn het echter die het vaakst worden blootgesteld aan verschillende ziekten en de invloed van de externe omgeving. Een goede verzorging en preventie helpen de oren rechtop te houden. En dit zal zeker wijzen op de uitstekende gezondheid van huisdieren met oren.