Hoe een framboos correct te binden

Frambozen zijn een redelijk gemakkelijk te kweken gewas, maar om de zoetste en grootste bessen te krijgen, moet je een paar trucjes kennen, waaronder een kousenband. De operatie lost het probleem van schaduw, vochtigheid, onvoldoende ventilatie op en werkt zelfs als preventie van infecties. Laten we eens kijken naar het advies van boeren over hoe je frambozen correct kunt binden.

Waarom een framboos binden?

Laten we beginnen met het feit dat jonge frambozenstelen, waaraan grote, smakelijke bessen hangen, eenvoudigweg niet bestand zijn tegen sterke windstoten en breken, waardoor de zomerbewoner zonder de oogst blijft waarop hij rekende. Lange regenbuien vergroten de kans op een dergelijke uitkomst nog verder. Dit is vooral relevant voor frambozenvariëteiten die tot grote hoogte groeien – twee meter, en soms zelfs hoger.

Welke invloed heeft de kousenband op de grootte en zoetheid van de bessen? Een hoge struik buigt onder zijn eigen gewicht, het resultaat is dat de bessen overschaduwd worden door dikke bladeren. Hierdoor rijpen de vruchten niet volledig.

Als je ten slotte de frambozen tijdig vastbindt zodat ze niet vallen en niet buigen, wordt het verzamelen van bessen enorm vereenvoudigd. Je hoeft niet elke stengel op te tillen op zoek naar bessen – het is voldoende om langs de gebonden rijen te lopen en de vruchten gemakkelijk te verzamelen.

Hebben alle soorten een kousenband nodig? Het blijkt van niet. Er zijn verschillende soorten rode en gele frambozen die het zonder dergelijke zorg goed doen:

preuts;
balsem;
koraal;
witte spirine;
Bulgaarse robijn.

Deze variëteiten worden gekenmerkt door scheuten van kleine hoogte – zelden meer dan anderhalve meter. Tegelijkertijd zijn de stammen behoorlijk hard, waardoor het gemakkelijk is om zonder kousenband te doen.

Manieren van kousenband

Er zijn verschillende beproefde manieren om frambozen correct te binden.

Circulaire methode

De methode dankt zijn naam aan de cirkel van twee meter, die de rol van ondersteuning speelt. De kousenband is snel en eenvoudig:

Een paal van twee meter wordt in het midden van een groep van zes of zeven stengels gestoken.
Frambozen worden op een hoogte van ongeveer 1,5 meter aan de steun vastgebonden.
Als de scheuten erg hoog zijn, maar niet houtachtig, kunnen de toppen in een boog worden gebogen, ook op een steun worden bevestigd – zodat de bessen de maximale hoeveelheid licht ontvangen en niet overschaduwd worden door bladeren.

Het verdient de voorkeur om de kousenbandprocedure in het voorjaar uit te voeren, vóór het begin van de bloei. Deze methode is, als de eenvoudigste, ook de meest voorkomende onder beginnende tuinders, vooral als het gaat om kleine frambozenstruiken.

Advies !

Een steun gemaakt van een ijzeren buis of een pilaar van gewapend beton gaat langer mee.
Om te voorkomen dat de houten pin de eerste twee jaar gaat rotten, verft u eerst de onderkant of bestrijkt u deze met teer.

De circulaire methode heeft echter bepaalde nadelen:

ongelijkmatige verlichting van scheuten;
weinig bescherming van takken tegen fysieke stress en als gevolg daarvan schade;
de eierstok op de scheuten in de struik ontwikkelt zich langzamer;
door de dichte beplanting neemt de kans op ziekten en plagen toe.

Fan-methode

Deze methode heeft een ander bindsysteem. Er wordt ook gebruik gemaakt van hoge – ongeveer twee meter – koli. Maar ongeveer de helft van de scheuten van één struik is aan elk van hen gebonden – aan de linkerkant en evenveel – aan de rechterkant. Als gevolg hiervan wordt elke struik in tweeën gedeeld.

Na het voltooien worden de gebonden scheuten als een waaier, daarom kreeg deze methode zo’n ongebruikelijke naam.

Het grote voordeel van de methode is dat de stengels in de zomer de maximale hoeveelheid licht en lucht ontvangen, zelfs bij een vrij dichte beplanting.

Wallpaper-methode

Hier wordt als ondersteuning geen houten pin gebruikt, maar meerdere palen, waartussen een draad, synthetisch touw of touw met een plastic omhulsel en een metalen kern wordt gespannen.

Deze manier van kousenband is de afgelopen jaren het meest populair geworden. Dat is niet verrassend, want als de behangkouseband correct is gemaakt, ziet hij er heel mooi uit en biedt hij bescherming tegen de wind, uitstekende verlichting van planten en vrije luchtcirculatie. En het resultaat is een overvloedige oogst. En bessen plukken met deze aanpak is veel eenvoudiger.

Er zijn verschillende opties voor behangkouseband ontwikkeld, maar ze worden allemaal met uw eigen handen gedaan, zonder speciale materialen en specifiek gereedschap.

Enkele kousenband

Het eenvoudigste type kousenband op het behang. Het is een goede oplossing voor kleine frambozenstruiken waarin de struiken in gelijke rijen worden geplant. Hoe te binden:

Op een afstand van ongeveer 4-5 m van elkaar worden steunen ingegraven (metalen buizen, houten palen of betonnen pilaren). Het belangrijkste is dat de lengte niet minder dan twee meter mag zijn.
Elke kolom wordt 40 cm verdiept.
Tussen de steunen wordt een draad gespannen – in drie rijen, op een hoogte van 60, 100 en 160 cm.
Nu hoef je alleen maar het moment niet te missen waarop de jonge framboos tot de juiste hoogte groeit en hem tijdig vastbindt – het is het beste om smalle stroken vod te gebruiken (alle oude kleren zijn voldoende), verband of zacht synthetisch touw voor dit.

Belangrijk! Draden en draden zijn absoluut niet geschikt om te binden – ze zullen in de stelen snijden en deze verwonden.

De smalle landingsbaan zorgt voor een bijzonder goede luchtventilatie en er zijn hier vrijwel geen schaduwplekken. Oogsten verandert in puur plezier – het is niet nodig om in een verstikkende frambozenstruik te klimmen, waarbij je het risico loopt scheuten te breken en jezelf aan de doornen te krabben.

Dubbele kousenband

Als je een bijzonder rijke oogst wilt krijgen, is het beter om een dubbele kousenband te maken. Het lijkt op een enkele, maar slechts gedeeltelijk – het behang heeft in dit geval een ander schema en andere afmetingen:

Eerst worden er ook palen van twee meter ingegraven.
De draad is er echter niet aan vastgebonden, maar in plaats daarvan worden dwarsrails op de palen bevestigd. De optimale lengte is een halve meter. De onderste bevindt zich op een hoogte van 90 centimeter en de bovenste bevindt zich ongeveer anderhalve meter boven de grond.
Er is al een draad aan bevestigd. Hierdoor ontstaat er een klein hekwerk waarachter behoorlijk wat frambozenstruiken kunnen worden geplaatst. Dienovereenkomstig neemt de opbrengst aanzienlijk toe.

Er zijn echter enkele nadelen. Toch wordt door de dichtere beplanting de verlichting slechter en wordt het oogsten iets moeilijker.

Scandinavische kousenband

De Scandinavische kousenband verschilt vrijwel niet van de dubbele kousenband. Toegegeven, hier worden niet twee, maar vier steunen gebruikt.

Er worden twee steunen ingegraven op een afstand van vier tot vijf meter van elkaar, en daarnaast, op slechts een halve meter afstand, wordt nog een steun toegevoegd.
De dichtstbijzijnde zijn verbonden door een houten dwarsbalk en een draad of touw wordt tussen de verre gespannen – in één rij, op een hoogte van ongeveer een meter.

Het blijkt een soort hekwerk te zijn dat frambozenstruiken ondersteunt.

Frambozenkousenband is een voorwaarde voor een goede oogst en oogstgemak. Je kunt een van de populaire methoden gebruiken of je eigen manier bedenken om de frambozenstelen te ondersteunen, zodat ze niet breken en elkaar en de bessen in de schaduw stellen.