Thuis konijnen fokken voor beginners

Konijnen zijn geweldige huisdieren die bij mensen geliefd zijn vanwege hun kalme karakter, vriendelijke houding ten opzichte van anderen, gemak van fokken en hoge winstgevendheid. Fokkers merken op dat deze dieren kunnen voldoen aan de twee belangrijkste menselijke behoeften: voedsel en kleding, en ook esthetisch plezier kunnen brengen. Laten we eens kijken naar de nuances van het fokken van konijnen thuis.

Selectie van konijnen voor de fokkerij

Veehouderij, namelijk het fokken van konijnen, is een interessante, populaire en winstgevende bezigheid. Maar voor beginners in de veehouderij is het allereerst de moeite waard om te beslissen over het doel van de fokkerij: vlees, bont, dons, decoratief gebruik.

Het is noodzakelijk om uw financiële mogelijkheden zorgvuldig te evalueren om uitrusting voor het fokken van konijnen, dieren rechtstreeks en voedsel voor hen aan te schaffen.

Biologische kenmerken

Konijnen zijn knaagdierzoogdieren die tot de haasfamilie behoren. Het zijn zeer vruchtbare dieren, aangezien ze geslachtsrijp worden op de leeftijd van 3-4 maanden, maar het wordt aanbevolen om ze niet eerder dan 6-7 maanden te paren.

De draagtijd (zwangerschap) bij konijnen duurt 29 tot 34 dagen, en de duur ervan hangt af van de grootte van het broedsel. Een konijn kan tot 4 nesten per jaar produceren, en wanneer zwangerschap wordt gecombineerd met borstvoeding – tot 6-8 nesten. Het gemiddelde geboortecijfer bedraagt ​​6 tot 9 konijnen per nest.

Konijnen worden naakt en blind geboren en wegen 40 tot 90 gram. De snelle ontwikkeling vindt plaats tijdens de eerste weken. Ze openen hun ogen op de 10-14e dag en op de 16e-20e dag verlaten ze het nest om volwassen voedsel te proberen. Konijnen hebben ook vóór de geboorte melktanden en deze worden vanaf 18 tot 28 dagen volledig vervangen door permanente tanden. Een volwassen konijn heeft 26-28 blijvende tanden.

Het gewicht van de konijnen neemt bijna 10 keer toe met de maand dat ze oud zijn, ze krijgen hun eerste haarlaag en beginnen hun eerste verharing. Konijnen vervellen twee keer per jaar – na 4 en 7,5 maanden, en hebben ook seizoensgebonden vervellingen in de lente en winter. De groei van dieren stopt tot ongeveer 10 maanden, en het gewicht van een volwassene is 60 keer groter dan het gewicht van een pasgeborene.

De levensduur van konijnen is ongeveer 6-8 jaar, en het houden van konijnen voor meer dan 3-4 jaar voor economische doeleinden is onpraktisch.

Konijnen zijn herbivoren met een eenvoudige maag met één kamer met een volume van 180-200 ml. Ze eten ongeveer 25-30 keer per dag, en jonge dieren zelfs tot 60 keer per dag.

Een kenmerk van konijnen is caprofagie, waarbij ze hun eigen uitwerpselen eten, bekend als cecotrofen. Deze ontlastingachtige afscheiding is een waardevolle voedselbron die nuttige stoffen bevat die ’s nachts in het spijsverteringsstelsel van konijnen worden gevormd. Het eten van cecotrofen verbetert de spijsvertering van konijnen en verzadigt hun lichaam met B-vitamines.

De lichaamstemperatuur van konijnen is onstabiel en hangt af van de temperatuur van de omgeving. Bij temperaturen boven de 44°C overleven ze niet.

Konijnen zijn erg gevoelig voor de zuiverheid van de ingeademde lucht. De aanwezigheid van schadelijke gassen, zoals waterstofsulfide en kooldioxide, heeft een negatief effect op hun gezondheid. Konijnen hebben een ontwikkeld reukvermogen en kunnen geuren onderscheiden.

Bij het selecteren van konijnen voor de fok, vooral mannetjes, wordt aanbevolen om sterke dieren met een stabiel zenuwstelsel te kiezen, omdat konijnen timide dieren zijn die goed reageren op stress en harde geluiden. Daarom hebben ze rust en stilte nodig om hun welzijn te garanderen.

Een konijnenras kiezen

Het kiezen van een konijnenras is een belangrijke fase in het fokken van deze dieren. Tegenwoordig is er een grote verscheidenheid aan konijnenrassen op de markt, die elk hun eigen kenmerken en voordelen hebben. Afhankelijk van uw zakelijke doelstellingen of persoonlijke voorkeuren kunt u een specifiek ras kiezen dat het beste bij uw behoeften past. Hier zijn enkele van de belangrijkste categorieën rassen:

• Vleesrassen: Deze rassen zijn gespecialiseerd in het fokken van konijnen voor kwaliteitsvlees. Onder hen kunnen rassen worden onderscheiden als New Zealand White, California White, Florida White en vele anderen. Ze onderscheiden zich door snelle gewichtstoename en hoge opbrengst.
• Bontrassen: Deze rassen zijn gespecialiseerd in het fokken van konijnen voor kwaliteitsbont. De meest populaire rassen zijn Chinchilla, Rex en Angora. De vacht van deze rassen staat bekend om zijn zachtheid en hoge marktwaarde.
• Sierrassen: Deze rassen worden vaak gebruikt als huisdier of voor showdoeleinden. Ze hebben een ongewoon uiterlijk, felle kleuren of een niet-standaard lichaamsvorm. Deze rassen omvatten het miniatuurkonijn, de leeuw, Loch Ness en vele anderen.
• Donsrassen: Deze rassen zijn gespecialiseerd in het grootbrengen van konijnen voor hun dons, dat wordt gebruikt om breiwerk te maken. Onder hen kunt u rassen zoals Angora en Franse Angora benadrukken. Ze beschikken over lange, zachte wol, een waardevolle grondstof voor de productie van gebreide producten.

Bij het kiezen van een konijnenras moet u rekening houden met factoren als het beoogde doel (vlees, vacht, pluisjes, sierlijkheid), beschikbaarheid van het ras op de markt, omstandigheden van houden en voeren, evenals uw eigen eisen en voorkeuren. .

Het is ook noodzakelijk om te onthouden hoe belangrijk het is om te voldoen aan genetica en gezondheidsnormen bij de aankoop van raszuivere konijnen. Contact opnemen met ervaren fokkers of overleg met specialisten op dit gebied kan helpen bij het maken van de juiste raskeuze en het succesvol fokken van konijnen.

Acquisitie

Konijnen kopen voor de fok kan een lastige opgave zijn, ondanks de populariteit van deze dieren. Dit is echter een investering die economisch voordelig kan zijn, omdat u door de snelle groei van konijnen snel kwaliteitsvlees en waardevolle vacht kunt verkrijgen.

Als u konijnen nodig heeft voor decoratieve doeleinden, kunt u beter contact opnemen met een gespecialiseerde landbouwkwekerij, waar u de ouderkudde kunt onderzoeken en aanbevelingen voor de verzorging kunt krijgen. Als u van plan bent jonge dieren te kopen voor de fok, is het raadzaam contact op te nemen met gespecialiseerde konijnenboerderijen.

In de crèche of op de boerderij kunt u de conditie van de dieren beoordelen. Ook kan het aan ieder dier afgegeven ‘Fokcertificaat’ een kwaliteitsgarantie zijn.

Je kunt konijnen van alle leeftijden kopen, maar de beste keuzes zijn vrouwtjes van 2 tot 5 maanden oud en mannetjes van 2 tot 7 maanden oud. Het is de moeite waard eraan te denken dat het op zeer jonge leeftijd moeilijk kan zijn om het geslacht en het ras te bepalen. Om de leeftijd van het dier te bepalen, kunt u de grafiek gebruiken van de verhouding tussen gewicht en leeftijd. Hoewel deze gegevens bij benadering zijn, kunnen ze helpen de woorden van de verkoper te verifiëren.

Nadat u de uiterlijke kenmerken van het konijn heeft gecontroleerd, moet u naar de ouders en de omstandigheden voor het houden van de jongen kijken.

U moet letten op tekens als:

• afwijking in de ontwikkeling van de wervelkolom;
• vervorming van ledematen;
• onvoldoende aandacht;
• merkbare tekenen van degeneratie van het ras (verandering in de vorm van het hoofd, oren, schending van lichaamsverhoudingen, inconsistentie van de haarbedekking);
• afwijking in kleur, als dit voor u belangrijk is;
• zichtbare tekenen van de ziekte (lethargie, verwarde vacht, afscheiding uit de neus, krassen, wonden, parasieten).

Een gezond konijn heeft de volgende symptomen:

• activiteit, reageert op geluiden, aanraking en licht;
• heeft een goede eetlust;
• heldere ogen met een glans;
• schone neus zonder afscheiding;
• schone, gladde en glanzende vacht zonder gaten;
• beweegt energetisch tijdens het tillen;
• lichaamstemperatuur 38,5-39,5 graden Celsius;
• normale ademhaling (50-60 keer per minuut);
• normale pols (120-170 slagen per minuut).

Let op deze signalen bij het kopen van konijnen om er zeker van te zijn dat u gezonde fokdieren van goede kwaliteit heeft.

De eerste stappen in het fokken van konijnen

Tegenwoordig wordt het fokken van konijnen de meest winstgevende en veelbelovende onderneming. Maar om aan de verwachtingen te voldoen, moet je goed voorbereid zijn.

Een beginnende konijnenfokker heeft het volgende nodig:

• Het is goed om de theoretische kant van de kwestie te bestuderen.
• Beoordeel realistisch uw financiële en fysieke mogelijkheden.
• Kies de richting – vlees, bont, dons, decoratief gebruik.
• Bepaal het ras van konijnen.
• Koop konijnen, de benodigde uitrusting voor het fokken van konijnen.
• Zorg voor een plek voor het houden van een konijnenhok.
• Geef konijnen een volledig uitgebalanceerd dieet.
• Sanitaire en preventieve maatregelen treffen (reiniging, desinfectie, vaccinatie).

Fokmethoden

Konijnen worden op industriële schaal in de landbouw gefokt, maar ook thuis.

Industriële veredeling

Grote boerderijen bevatten duizenden dieren. Er is geschikte uitrusting voor het fokken van konijnen. Konijnen worden gehuisvest in gespecialiseerde kooien die beschikbaar zijn in geventileerde gebouwen met gereguleerde luchtvochtigheid en luchttemperatuur.

Alle zorgprocessen zijn geautomatiseerd. Hier houden fokkers zich bezig met fokken, de gezondheid wordt gecontroleerd door dierenartsen.

Het doel van industriële fokkerij is het fokken van dieren om grote hoeveelheden kwaliteitsproducten voor de verkoop te verkrijgen.

Thuis fokken

Het fokken van tamme konijnen is niet zo talrijk als op boerderijen. Maar de fokker kan ook een mooie winst behalen. Een konijn kan per jaar tot 30 baby’s produceren, wat neerkomt op ongeveer 60 kg nuttig vlees.

Voor thuis is het beter om dieren van vleesrassen te kiezen, omdat ze minder veeleisend zijn qua verzorging, kalm zijn en zich onderscheiden door een hoge vruchtbaarheid.

Dieren fokken in de winter

Als konijnen binnen worden gehouden, moeten ze in de winter worden verwarmd. Als kooien met dieren buiten worden geplaatst, moeten ze, als het koud wordt, geïsoleerd zijn, vooral de vloer. Kooien met koninginnen (broedplaatsen) zijn bedekt met stro, matten en multiplex. Bij strenge vorst wordt het nog steeds aanbevolen om dieren naar binnen te brengen.

Konijnen worden verrijkt met voeding, er wordt gevitamineerd voer toegevoegd. Het is vermeldenswaard dat de welpen die in de winter worden geboren sterker zijn, sneller groeien en aankomen.

Konijnen houden

Om ervoor te zorgen dat konijnen zich op hun gemak voelen, moeten ze goed worden verzorgd en voorzien van leefomstandigheden. Dieren zijn gevoelig voor plotselinge temperatuurschommelingen, hoge luchtvochtigheid, overmatige droogte van de lucht en kunnen snel verkouden worden door tocht.

• De aanbevolen bewaartemperatuur is 12-18 C
• Optimale luchtvochtigheid – 60 – 75%

Konijnen hebben zonlicht nodig. Maar de kooien moeten worden beschermd tegen de directe impact ervan, zodat de dieren geen hitteberoerte krijgen.

Een plaats kiezen

De plaats voor de locatie van de woningen voor konijnen is vlak, rustig en schaduwrijk gekozen. De toegang ertoe moet vrij zijn, zodat het geen probleem is om voer uit te delen en de kooien schoon te maken.

Het is wenselijk dat fokdieren en jonge dieren zich in verschillende secties bevinden. Het is ook noodzakelijk om kooien voor konijnen uit te rusten met koninginnencellen.

Een kooi voor zieke dieren en een quarantaineruimte worden apart geplaatst, waar nieuw verworven individuen 1 maand verblijven.

Inrichting van het konijnenhok

Een konijnenhok is een onderkomen voor konijnen. Er worden aparte kooien, schuren, volières en kuilen voor gebruikt.

Meestal – kooiplaatsing van dieren. Kooien zijn gemaakt van hout en metaalgaas, bedekt met leisteen (ondulin, golfkarton). Het deksel moet gekanteld en scharnierend zijn. Feeders en drinkers zijn geïnstalleerd. De vormen van cellen kunnen verschillend zijn. Kooien worden in één rij of op 2-3 verdiepingen geplaatst. De geschatte grootte van de kooi is 110 cm * 60 cm * 60 cm Konijnen worden meestal grootgebracht in groepskooien van 200-300 cm lang.

De afgelopen jaren begonnen ze schuren te gebruiken om konijnen te huisvesten. Schuren zijn verwarmingsschuren waaronder kooien op de 1e of 2e verdieping staan. Voer- en watertoevoersystemen zijn meestal geautomatiseerd. Bij stallen is het systeem zeer praktisch, omdat er bespaard kan worden op de oppervlakte van het konijnenhok en het voeren en schoonmaken kan worden gemechaniseerd.

Volièreleven is een methode die gebaseerd is op het vrij rondlopen van dieren in een volière: een open ruimte omgeven door een hek. Van nature zijn konijnen actief en sociaal, voortdurend in beweging. In de omheining vinden huisdieren met oren de mogelijkheid om te rennen, springen en spelen. Dankzij gratis huisvesting worden dieren minder ziek, eten ze beter en groeien ze sneller.

Er wordt ook een pit-manier van leven beoefend. Konijnen zijn gravende dieren en kunnen hun eigen huis graven. Het volstaat om gewoon het benodigde stuk land te selecteren, een gat van de gewenste grootte te maken en de dieren erin te laten. Maar deze methode is niet geschikt voor regio’s met koude winters.

Kenmerken van het dieet voor voeding

Om ervoor te zorgen dat konijnen zich goed voelen en fokkers ten goede komen, moeten ze constant eten. Gezonde en uitgebalanceerde voeding is de sleutel tot succes bij het fokken van konijnen.

In de winter worden volwassen konijnen 2 keer per dag gevoerd, in de zomer – 3 keer; jonge dieren – 5 keer per dag. Hooi (gras) in de feeder moet constant zijn, zonder beperkingen.

Er zijn twee soorten voeding:

• Droog (de dieren krijgen uitsluitend droogkorrelvoer).
• Gemengd (droge krachtvoer wordt gecombineerd met sappig voedsel).

Droogvoer is geschikt voor fokmethoden in de stal. De meeste konijnenfokkers gebruiken een gemengde voeding.

Wat te voeren in de zomer

Het belangrijkste voedsel voor een konijn in de zomer is verschillende grassen. Om opgeblazenheid bij dieren te voorkomen, wordt het gras vóór consumptie gedroogd. Ze vullen hun dieet aan met wortelgewassen, graan en boomtakken.

Wintervoedingsmodus

In het koude seizoen moeten konijnen worden voorzien van een verhoogde toevoer van vitamines. Ze worden gevoerd met hooi, graan, peulvruchten, zemelen, meel en mengvoer. De meeste vitamines worden aangetroffen in wortelgewassen, bessen van rozenbottels en lijsterbes, naaldtakken.

Vitamine- en mineralensupplementen

Konijnen hebben een compleet dieet nodig dat verschillende vitamines en mineralen bevat. Dankzij hen groeien en ontwikkelen dieren.

Hooi en gemengd voer zijn de belangrijkste bron van mineralen als calcium en fosfor. Hun tekort wordt weerspiegeld in de toestand van de tanden, botten en wollen vacht van konijnen. Beendermeel, beenderas, zout en krijt helpen ook het gebrek aan mineralen aan te vullen.

Jaarlijkse behoefte aan voer

Gemiddeld eten volwassen konijnen per jaar per persoon:

• Ruwvoer: 23-40 kg.
• Sappig voer: 40-60 kg.
• Groenvoer: 150-250 kg.
• Geconcentreerd voer: 22 – 35 kg.

Verboden voer voor konijnen

Het is ten strengste verboden om konijnen te voeren met de volgende producten:

• zuivelproducten;
• groenten (rode kool, tomaten, komkommers, uien, aubergines, bieten, rauwe aardappelen);
• exotisch fruit (banaan, mango, avocado, sinaasappel, vijg);
• sommige soorten graangewassen (rijst, gierst, gierst, rogge);
• peulvruchten (zwarte en rode bonen, jonge groene erwten);
• gebak, snoep.

Planten die giftig zijn voor konijnen:

• nachtschade
• Avran
• agrostemma
• monnikskap
• winterhuis
• ontlasting
• hemlock
• verdovend middel
• delphinium
• non
• boterbloem
• kroontjeskruid
• vingerhoedskruid
• spit
• nieskruid
• stinkende gouwe
• verdovend middel
• hemlock
• moeras paardenstaart
• wilde radijs
• modder
• kersenboom
• ouderling
• wolfsgezicht (wolfberry)
• wegedoorn
• abrikoos

Voeden vóór het paren

Voeding van konijnen vóór het paren beïnvloedt de kwaliteit van toekomstige nakomelingen, de toestand van vrouwtjes tijdens zwangerschap en borstvoeding. 15-30 dagen vóór het paren wordt de voeding versterkt: gekiemd graan, kuilvoer of gevitamineerd hooi worden gegeven. Aan mannetjes worden peulvruchten, vlees- en bot- of vismeel en zout toegevoegd. Vrouwtjes krijgen wortelgewassen voordat ze paren.

Het voeren van drachtige, zogende vrouwtjes en jonge dieren

Tijdens de dracht worden voedingsstoffen van de moeder gebruikt voor de ontwikkeling van de jongen in de baarmoeder en de voorbereiding op de lactatie. Daarom moet de voeding van drachtige konijnen licht verteerbaar zijn en rijk aan vitamines en mineralen.

Een week voor het afkalven de hoeveelheid ruwvoer verminderen en de hoeveelheid krachtvoer verhogen. Het is raadzaam om visolie, krijt, takken van coniferen toe te voegen.

Na de geboorte van de baby’s moet het konijn de voedingswaarde van het voer verhogen vanwege de aanzienlijke uitgaven aan de melkproductie.

Zogende vrouwtjes krijgen melkopwekkend, sappig voer (kruiden, wortelgewassen), verhogen de hoeveelheid krachtvoer, voegen visolie, vlees- en beendermeel, voedergist en keukenzout toe.

Vanaf de 16e dag beginnen baby’s het nest te verlaten en voedsel voor volwassenen te proberen. Voor hen moeten fijngehakte wortelgewassen, goed hooi en gemalen krachtvoer in de feeder worden geplaatst.

Konijnen worden van hun moeders gespeend na 1 maand (zomer) en 1,5 maand (winter). Ze krijgen 10 dagen lang hetzelfde voer dat ze samen met het konijn aten.

Vervolgens beginnen ze beetje bij beetje het dieet uit te breiden. Bij het bereiken van de leeftijd van 2 maanden worden de jongen volledig overgebracht naar “volwassen” voedsel met frequente voedingen – 5-6 keer per dag.

Advies van ervaren boeren over het voeren van konijnen

Konijnenfokkers met ervaring raden het volgende aan:

• Evenwichtige voeding.
• Drinkmodus.
• Systematiteit en nauwkeurigheid bij het voeren van dieren.

Drinkmodus

Gebrek aan water voor konijnen is veel erger dan gebrek aan voedsel. Een gebrek aan vloeistof bedreigt huisdieren met oren met indigestie en nierfalen. Als er niet wordt gedronken, kan het vrouwtje de nakomelingen opeten. Daarom is het de moeite waard om het juiste drinkregime te volgen.

• In de winter krijgen dieren 1-2 keer per dag te drinken, in de zomer – 2-3 keer per dag.
• Een volwassen konijn heeft ongeveer 60-130 ml/kg/dag vloeistof nodig.
• Sukrola-vrouw drinkt tot 1 liter en voedt – tot 2 liter vloeistof per dag.

Eigenaardigheden van voortplanting en paring van dieren

De puberteit verloopt bij elk ras anders. Sommige konijnen zijn vanaf 3 maanden klaar om te paren. Maar de beste optie wordt beschouwd als paring na zes maanden.

Fokmethoden: raszuivere kruising, kruising.

In de praktijk gebruiken konijnenfokkers de volgende methoden voor het fokken van konijnen:

• Raszuivere paring (de beste vertegenwoordigers van hetzelfde ras worden gefokt om de natuurlijke eigenschappen te verbeteren; het vrouwtje en het mannetje worden zorgvuldig geselecteerd; er wordt gecontroleerd of de familielijnen met elkaar verbonden zijn).
• Kruising van verschillende rassen of hybridisatie (vertegenwoordigers van verschillende rassen en lijnen worden gepaard).

Organisatie van de fokkerij: selectie van dieren en paring, paring

Bij het kiezen van dieren voor de fokkerij moet u op hun uiterlijk letten.

Konijnen met fysieke afwijkingen of afwijkingen van de rasstandaard mogen niet paren. Ze mogen niet uit hetzelfde nest komen of aan obesitas lijden, agressief zijn. Zieke of onlangs gevaccineerde dieren, evenals onvruchtbare vrouwtjes met onderontwikkelde borstklieren, mogen niet fokken.

Het paar wordt gevormd rekening houdend met de leeftijd van de dieren. De beste koppeling is wanneer het mannetje 5 maanden tot 3 jaar oud is en het vrouwtje 9 tot 10 maanden oud.

De paring vindt plaats wanneer het vrouwtje een jachtperiode heeft. Een mannetje wordt naast het vrouwtje in de kooi geplaatst. Voordat u oversteekt, is het raadzaam om de hele kooi te wassen en er onnodige dingen uit te verwijderen. Aan het einde van het proces valt het mannetje op zijn zij, gromt of piept. Ter herverzekering worden de dieren na 5 dagen opnieuw gedekt, waarbij het mannetje wordt verwisseld.

Bepaling van de dracht bij konijnen

Een vrouw wordt als sukrolny (zwanger) beschouwd als:

• agressie jegens het mannetje verschijnt tijdens herhaalde paring;
• de eetlust neemt aanzienlijk toe;
• op de 15e dag na de paring zijn in de onderbuik uitstulpingen van ongeveer 2-3 cm groot voelbaar;
• bouwt een nest, plukt pluisjes uit het nest.

Zorgen voor een zwanger konijn

Het is noodzakelijk om het sukrol-konijn over te brengen naar een aparte kooi met een broedkast (compartiment voor broeden), hem te voorzien van volledige voeding en schoon water, en te proberen hem niet te storen.

De bevalling vindt ongeveer 27-31 dagen na de paring plaats. Het konijn heeft tijdens het voeren niet de aanwezigheid van een persoon nodig, maar het is nog steeds noodzakelijk om het proces te controleren.

Sterilisatie van dieren

Gesteriliseerde konijnen worden sneller zwaarder en hun vlees is aromatischer en malser. Het wordt aanbevolen om honden met oren uiterlijk 4 maanden oud te castreren.

Sterilisatie wordt op drie manieren uitgevoerd:

• Gesloten (de zaadbal wordt verwijderd zonder de schaal te beschadigen).
• Open (ontleed het scrotum, snijd de membranen van de testikels in, steek de zaadkoorden over).
• Percutaan (het scrotum wordt aan de basis uit de testikels getrokken – binnen een week vallen ze eraf als gevolg van het stoppen van de bloedtoevoer).

Ziekten van konijnen, symptomen en hun behandeling

Fokken zou een ideale richting zijn, ware het niet dat er dieren sterven als gevolg van de hoge incidentie ervan Fokkers moeten weten aan welke ziekten dieren lijden, zodat ze tijdig kunnen helpen en zichzelf kunnen beschermen tegen ongewenste problemen.

Het is de moeite waard eraan te denken dat sommige konijnenziekten vrij gemakkelijk op zichzelf kunnen worden genezen, en dat sommige zeer gevaarlijk zijn en een massale dood van dieren kunnen veroorzaken als ze niet tijdig worden geraadpleegd.

Konijnen zijn vatbaar voor twee soorten ziekten: besmettelijk en niet-besmettelijk.

Vaccinatie

Tijdige vaccinatie zal helpen bij het vormen van een stabiele immuniteit bij konijnen. Er is een lijst met verplichte vaccinaties die volgens het schema worden gegeven.

Dierenartsen adviseren om konijnen aanvullend te vaccineren tegen pasteurellose, hondsdolheid, listeriose en salmonellose. Vaccinatie van dieren kan thuis worden uitgevoerd door een dierenarts te bellen of door uzelf.

Sanitaire en hygiënische normen

Om ziekten bij het fokken van konijnen te voorkomen, is het noodzakelijk om de hygiënische normen te kennen met betrekking tot de inhoud en fundamentele preventieve maatregelen:

• De konijnenboerderij moet geïsoleerd zijn van de omgeving.
• Verplichte quarantaine – 30 dagen – voor nieuw aangeschafte huisdieren.
• Netheid in kooien handhaven: dagelijkse schoonmaak in konijnenhokken; 1 keer / maand – sanitaire dag.
• Regelmatige desinfectie van kooien en uitrusting: 1 keer / week – desinfectie van gebouwen.
• Voortdurend preventief onderzoek van huisdieren, selectie van dieren met vermoedelijke ziekte.
• Tijdige vaccinatie.
• Handhaving van het temperatuurregime (12-18 C º), vochtigheid (60-75%).
• Dieet- en watervoorziening, uitgebalanceerd dieet.

Methoden voor het slachten van konijnen

Het slachten van vleeskonijnen begint op de leeftijd van 4 maanden, en om de huid te verkrijgen, moet je wachten op de rui (ongeveer 6-8 maanden). Gezien de nuances van groei en rui is de beste tijd van half november tot begin maart.

Methoden voor het slachten van konijnen:

• Elektrisch. Ze nemen een 2-draads snoer met een stekker en metalen naalden. Eén naald wordt in de romp gestoken en de andere in de kop, tussen de oren. Na het aansluiten gaat de stroom door het konijn, wat onmiddellijke dood veroorzaakt.
• Luchtembolie. Met een injectiespuit wordt lucht in de oorader geïnjecteerd. Het fatale resultaat treedt na ongeveer een minuut op.
• Instorting van de nek. Handen fixeren de achterpoten met het hoofd. Vervolgens wordt een scherpe draai van het hoofd naar de zijkant gemaakt. De dood is onmiddellijk.
• Schiet een speld. Je hebt een speciale pin nodig waarmee je een lange metalen naald in het dier kunt schieten. Het is belangrijk om niet te missen tijdens het fotograferen, anders zal het dier lijden. Als de naald door het kruispunt van rechte lijnen gaat (de eerste – van het rechteroog naar het linkeroor, de tweede – van het linkeroog naar het rechteroor), dan zal het konijn onmiddellijk sterven.
• Frans. Het konijn wordt op een horizontaal oppervlak geplaatst. Ze nemen de oren en benen met hun handen. Wanneer het dier kalmeert, worden de handen snel gespreid. Ukhaty sterft onmiddellijk aan het scheuren van bloedvaten en weefsels.
• Keel dissectie. Halsslagaders en luchtpijp worden doorgesneden met een scherp mes. De dood is onmiddellijk. Het nadeel van de methode is het lekken van bloed, waardoor de huid wordt bederft.
• Mechanisch (de meest populaire). Het konijn wordt met een ronde houten stok op de achterkant van het hoofd achter de oren geslagen – meet onmiddellijk.

Konijnen fokken als bedrijf: winstgevend of niet

Ervaren boeren weten dat het fokken van konijnen een zeer winstgevende onderneming is, met de juiste aanpak levert het veel inkomsten op. In de eerste fasen kunnen er problemen zijn met de morbiditeit van konijnen, er kan sprake zijn van massale sterfte. Ook zal het niet mogelijk zijn om onmiddellijk een markt te creëren voor de verkoop van eindproducten.

Voor een succesvolle bedrijfsontwikkeling hoeft u zich alleen maar theoretisch goed voor te bereiden en de materiële basis te regelen. Het is voldoende om één paar konijnen te kopen. Dankzij de hoge vruchtbaarheid is het mogelijk om binnen een jaar meer dan een dozijn individuen te krijgen voor de fokkerij. Ook vleesproducten met waardevolle vacht zullen wij binnen de kortst mogelijke tijd ontvangen.

Minimale kosten voor de aanschaf van jonge dieren en voer, de snelle groei van dieren zal zich zeer snel kunnen terugbetalen. Het fokken van huisdieren met oren is een bijna win-win zakelijk project met minimale kosten en stabiele inkomsten.

De belangrijkste fouten bij het fokken en advies aan konijnenfokkers

Veelgemaakte fouten die voorkomen bij het fokken van konijnen:

• zeldzame verandering van drinkwater;
• onvoldoende schoonmaak van kooien;
• minachting voor vaccinatie en veterinaire diensten, zelfmedicatie van dieren;
• mishandeling van leerlingen;
• voedsel van slechte kwaliteit;
• plaatsing van dieren in de tocht of in de zon.

Onlangs is het fokken van konijnen steeds populairder geworden onder beginnende boeren. En het is niet verrassend. Het fokken van konijnen is immers gemakkelijk en eenvoudig. Bovendien is dit een geweldige kans om het gezin vleesdelicatessen van uitstekende kwaliteit te bieden en het financiële welzijn te verbeteren door konijnenvleesproducten en -huiden te verkopen.